Oficer Kaori Nakamura bada sprawę tajemniczej śmierci biotechnologa Mitsuo Sasaki… Tak mógłby zacząć się kolejny kryminał, jeden z tysiąca… Dodajmy jednak, że rzecz dzieje się w Japonii niedalekiej przyszłości… gdzie granica pomiędzy technologią a człowieczeństwem zanika się. A główną osią antologii ,,Algorytm Życia”, a konkretnie pierwszego odcinka, ,,Rój”, jest nie tylko szukanie odpowiedzi, kto zabił… ale zanurzenie się w niezwykłym świecie i smakowanie go…
A okazji będzie wiele, gdyż na wspomnianą antologię składają się jeszcze cztery kolejne odcinki, które są oddzielnymi historiami, aczkolwiek łączy je wspólna bohaterka i misterna intryga, której elementy jak puzzle porozsypywane są w poszczególnych częściach antologii. Dlatego też czytelnikowi radziłabym czytać poszczególne części po kolei, zwłaszcza, że w kolejnych, znajdują się odpowiedzi na zagadki, zawarte w poprzednich. Warto wspomnieć, że ciekawym zabiegiem, dodającym klimat antologii, są odpowiednio dobrane cytaty z japońskich dzieł, dołączone do poszczególnych rozdziałów powieści.
W dobie Sztucznej Inteligencji sama książka wydaje się wizjonerska, a powstała ona jeszcze w 2021 roku. Autorka, w zgrabny sposób przemycia bowiem też takie tematy jak: cyberbezpieczeństwo i najnowsza technologia, w tym drony, wszechobecne media i ich wkład w dezinformację i propagandę, blaski i cienie biotechnologii i inżynierii genetycznej, rola technologii w walce samotnością, automatyzacja a bezrobocie, a nawet rola robotów (biobotów) w przemyśle erotycznym.
Z drugiej strony na łamach opowiadań pojawiają się współczesne zagrożenia z jakimi obecnie musi zmagać się japońskie społeczeństwo jak: silnie zakorzeniony w tradycji seksizm, karoshi – śmierć z przepracowania, starzejące się społeczeństwo, tabuizacja bezrobocia i bezdomności, działalność yakuzy i jej powiązania z policją, epidemia depresji wśród młodych osób, konflikt chińsko-japoński o wyspy Senkaku/ Diaoyu, dyskryminacja Koreańczyków i brak rozliczenia się z wojenną przeszłością, zmiany klimatyczne i skutki epidemii. Warto tutaj wspomnieć, że Marta Sobiecka – autorka antologii, jest z wykształcenia nie tylko dziennikarką, ale również filozofką.
Główna bohaterka jest realistycznie przedstawiona. Z kart opowiadań wyłania się postać zdecydowanej śledczej, która za wszelką cenę stara się dojść prawdy (nierzadko narażając się przy tym swojemu szefowi), z drugiej strony borykającej się z samotnością. Autorce udało się również dobrze i w nienachalny przy tym sposób, ukazać u niej syndrom PTSD, aczkolwiek nie na tym skupia się fabuła powieści. Niemniej jednak dylematy związane z technologią, nie omijają głównej bohaterki, co szczególnie widoczne jest w ostatnich odcinkach.
W książce brakowało mi jednak pogłębionych portretów psychologicznych pozostałych bohaterów, w tym ofiar zabójstw, którzy bardziej wyglądali, jak statyści bądź NPC. Jest to widoczne, gdyż niektóre z nich pojawiają się w kilku odcinkach jak np. starsza sąsiadka – Reiko, wpływowa wdowa Fuyuko Kotarō czy Seiko Hiro – dawna przyjaciółka. Również wstęp, który pomimo tego, że nie jest powiązany z bezpośrednią akcją, ze względu na znaczenie wydarzeń dla głównej bohaterki, mógłby być dłuższy i lepiej zbudować napięcie. Ale z drugiej strony, najprawdopodobniej wynikało to z ,,serialowej” konwencji antologii, która składa się z kilku odcinków i autorka, pragnęła w ten sposób uniknąć dłużyzn.
Niemniej jednak, samą książka czyta się naprawdę szybko i przyjemnie, a akacja jest wyjątkowo wartka. A swoim klimatem, ze względu na tematykę, główną bohaterkę, czas i miejsce akcji, przypomina najbardziej ,,Ghost in the Shell”, ale również ,,Czarne Lustro”, oraz ,,Cyberpunk 2077”.
Na pochwałę zasługuje również prosty, ale przy tym elegancki język. Tak jak zresztą wymaga tego japoński minimalizm… oszczędny w słowach, a przy tym oddający tak wiele. Autorka, oddała ducha Japonii, z jednej strony wiernego tradycji, a z drugiej zafascynowanego technologią, gdzie te dwa różne aspekty łączą się tworząc unikatową jedność.
Komu można polecić książkę:
– miłośnikom Japonii
– miłośnikom cyberpunku, w tym ,,Czarnego Lustra”, ,,Ghost in the Shell” i ,,Cyberpunk 2077”
– miłośnikom ,,lekkich” kryminałów i policyjnych seriali
– miłośników opowiadań i krótszych form
Wieża Pereł 